رفتار صحیح با افراد نابینا

منتشرشده توسط عرفان نعمتی در تاریخ

نحوه رفتار صحیح با افراد نابینا

نابینایی یکی از معلولیت هایی است که در هرسنی ممکن است برای افراد اتفاق بیفتد . اما در بیشتر مواقع نابینایی از دوره کودکی در فرد به وجود می آید و همراه او می ماند . افراد نابینا به راحتی قابل شناسایی هستند و نگاه های مختلفی از سوی والدین ، همسالان و معلمان متوجه این کودکان می شود . گاهی همراه با تاسف و دلسوزی و گاهی همراه با تفکر و اندیشه .

گاهی اوقات که با فرد نابینایی رو به رو میشیم به نظرمان فقط یک فرد کور دیدیم . فقط به چشمان او و نقصی که دارد توجه می کنیم . در حالی که او نیز یک انسان است و مانند ما توانمند است و تنها قدرت بینایی ندارد . کودک نابینا نیز مانند ما نقشی در داشتن یا نداشتن حس بینایی نداشته است .

اینها همه برای او مقرر شدن و کسی در این مشکل او نقشی نداشته است . کودک نابینا علی رغم نقص بینایی توانایی دارد که یاد بگیرد. بنویسد ، کار کند و یک فرد مستقل باشد تا بدون ترحم دیگران یک زندگی عادی داشته باشد . در ادامه این مقاله به نکات نحوه برخورد با افراد نابینا اشاره می کنیم. تا اگر با چنین افرادی رو به رو شدید بدانید چطور رفتار کنید تا باعث ناراحتی و خدشه دار شدن عزت نفس این افراد نشوید . 

نکاتی برای رفتار با نابینایان

در برخورد با افراد نابینا به نکات زیر توجه کنید : 

  1. باید با او طوری رفتار کنید که گویی هیچ تفاوتی با همسالان بینای خود ندارد 
  2. باید کودک نابینا را با نام صدا زد و او را با اشاره صدا نکرد
  3. وقتی به نابینایی نزدیک می شوید او را از حضور خود آگاه کنید و اگر لازم بود خود را معرفی کنید .
  4. وقتی میخواهیم یک فرد نابینا را راهنمایی کنیم ترتیبی بدهیم که او بازوی ما را بچسبد ( کودکان دست ما را می گیرند ) . 
  5. این افراد دوست دارن مستقل زندگی کنند بنابراین زمانی کمکشان کنید که که خودشان نیاز دارند و نمی تونن از عهده آن کار بربیان. 
  6. هنگام راهنمایی کودک جهت ها را درست بگویید و از گفتن واژه هایی مثل اینجاست ، اونجاست ، بیا اینور ، برو اونور پرهیز کنید . زیرا این جملات برای او بی معنی هستند . باید بسیار دقیق و با معنا و مفهوم روشن با او صحبت کرد و او را راهنمایی نمود . 
  7. حتی الامکان از جابه جایی وسایل فرد نابینا پرهیز کنید و اگر چیزی را جابه جا کردید حتما به او اطلاع بدهید . 
  8. مهم ترین مسئله کودک نابینا اینه که بتواند خود را قبول کند . در این رابطه تشویقش ، انتقاد از او یا انتظار از او برای رعایت اخلاق و نظم و ترتیب. باید به طور عادی و مثل دیگر همسالانش باشد . 
  9. از مقایسه کودک نابینا با دیگر همسالان و دوستانش به او خودداری کنید زیرا این کار به مرور زمان باعث ضعف او می شود . 
  10. تحرک و جهت یابی اساسی ترین برنامه آموزش برای نابینایان است . بنابراین او را در همه کارهایی که توان انجامش را دارد شرکت بدهید تا در تحرک و جهت یابی مستقل و توانمند شوند . 
  11. در واگذاری مسولیت ها به او همانند همسالان بینای او برخورد کرده و برایش تخفیف قائل نشوید . او نیز می تواند به مرور از عهده مسولیت های روزمره اش بربیاید . 

0 دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

Avatar placeholder

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.